ကျွန်ုပ်သည် အရေးပါသောသူတစ်ဦးဖြစ်ပါသလား။
“လာကြ၊ ချောင်းထဲ ဘယ်သူအရင်ရောက်မလဲ ပြိုင်ကြရအောင်ဟေ့”ဟု ဆန်းမင်းက သူငယ် ချင်းများကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ အချိန်မှာ ညနေစောင်းခန့် ဖြစ်သည်။ ကလေးများ အားလုံးသည် သူတို့၏ မိခင်များအတွက် ရေခပ်ပေးနေ ကြသည်။ ရွံ့ဗွက် ထနေသော လမ်း ကလေးအတိုင်း ဟိုဟိုဒီဒီပြေးလွှားကာ စမ်းချောင်းလေးဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ငါအရင်ရောက်ပြီဟေ့ဟု ဆန်းမင်းက အော်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ရေပုံးထဲသို့ဦးစွာ အရင် ရေခပ်နိုင်ဖို့ စမ်းချောင်း လေးဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားသည်။ မိဘများမှ အခြား အလုပ်တစ်ခု မခိုင်း ခင်၊ အချိန်ကြာကြာ ဘောလုံးကစားနိုင်မည့် မျော်လင့်ချက်လေးဖြင့် ရွာထဲသို့ အပြေး ပြန်ကြသည်။
ကလေးများရွာထဲသို့ပြေး၍ ပြန်လာစဉ် ရွာထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက် နေကြောင်းကို ရိပ်စားမိလိုက်ကြသည်။ လူကြီးတစ်စုမှာ ဈေးတစ်နေရာတွင် စကား ပြောဆိုနေကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအချိန်သည် အိမ်ထောင်ရှင်မ များအတွက် ညနေစာပြင်ဆင်ချိန် ဖြစ်သော် လည်း သူတို့သည် ဘုရားကျောင်း အပြင်၌ အုပ်စုဖွဲ့ ထိုင်နေကြသည်။
ဆန်းမင်းသည် သူ၏ရေပုံးနှင့်အတူ အိမ်သို့ အပြေးနှင်၍ ရေပုံးကို မီးဖိုခန်း တွင် ပစ်ထားခဲ့လိုက်သည်။ အစ်ကို တစ်ယောက်အား ဟိုဟို ဒီဒီ လိုက်ရှာကြည့် ရာ မျက်မှောင် ကုတ်လျက် တံခါးမကြီးနားကျောပေး မှီ၍ ရပ်နေသော ၁၆ နှစ်